Ongevallen Kaakfracturen | MKA Midden Nederland

Van alle fracturen van de schedel en gezichtsbotten komt een kaakfractuur het meeste voor, omdat de onderkaak op een kwetsbare plaats in het gezicht naar voren steekt. De onderkaak is het enige beweegbare gewricht van het gezicht; vlak voor de oren bevinden zich de beide kaakgewrichten die de beweging mogelijk maken.

Een directe, harde klap tegen het gezicht is de meest voorkomende oorzaak van een kaakfractuur. Het merendeel van deze fracturen treedt op als gevolg van een ongeval met een motorvoertuig, een bedrijfsongeluk, een handgemeen, een val op het gezicht of een ongeluk tijdens recreatieve of sportieve activiteiten. Een kaakfracturen kan ook optreden als tijdens het trekken van een tand of kies extreem veel kracht wordt uitgeoefend.

Verschijnselen

De verschijnselen die meestal voorkomen bij een kaakfractuur zijn: bloeduitstorting bij lippen en wangen, een pijnlijke, gezwollen en drukgevoelige kaak, moeite de mond te openen en gevoelloosheid van de onderlip. Een kaakfractuur kan gepaard gaan met gebroken, loszittende of uitgevallen tanden. Hierdoor kan de beet, dat is de aansluiting van boven- en ondergebit, zijn gewijzigd. De kaak ziet er mogelijk vervormd uit en er kan bloed uit de mond komen. 

Kenmerkend voor een fractuur van de onderkaak is een ophoping van bloed in de mond, ter hoogte van de wang, de tong of beide. De patiënt ervaart volledige gevoelloosheid of een tintelend gevoel in de onderlip aan de aangedane kant. In de omgeving van de fractuur is misschien een holte voelbaar. Ernstige fracturen kunnen gepaard gaan met naar de tong toe scheef staande tanden. Als de hechting van de tong aan de onderkaak is losgescheurd, is tongbeheersing niet meer mogelijk, met afsluiting van de luchtweg en bewustzijnsverlies als gevolg. Mogelijk is een aanzienlijke hoeveelheid zacht weefsel ernstig beschadigd.

Diagnose

De diagnose kaakfractuur wordt gesteld op basis van de beschrijving van het ontstaan van de fractuur, de verschijnselen en een lichamelijk onderzoek, waarbij speciaal aandacht aan de mond wordt besteed. Voor het bevestigen van de diagnose worden röntgenfoto's gemaakt. Deze kunnen vanuit verschillende standpunten van het gezicht worden genomen. Ook kunnen voor de diagnose van bepaalde onderkaakfracturen CT-scans worden gemaakt.

Behandeling

Bij mensen die (bijna) bewusteloos zijn, kunnen gebroken (kunst)gebitelementen in de mond de luchtweg blokkeren. De gebroken tanden of het kunstgebit moeten dan uit de mond worden verwijderd. De bewusteloze kan het beste op zijn zij worden gelegd totdat met de definitieve behandeling wordt begonnen. 

In de meeste gevallen worden kaakfracturen zonder operatie behandeld, door de kaak te immobiliseren. Dit wordt gedaan door het onder- en bovengebit in de normale positie te verankeren met behulp van draden, metalen banden die bogen worden genoemd en elastieken. Afhankelijk van het type fractuur kan dan een operatie worden uitgevoerd. De gebroken botstukjes kunnen op hun plaats worden gehouden met behulp van diverse middelen (interne fixatiehulpmiddelen=IMF), die tegen en in de botstukjes worden aangebracht. Ook kan het bot worden gefixeerd door via de huid pennen in het bot aan te brengen (externe fixatie). De IMF wordt gewoonlijk gehandhaafd totdat de kaak na de operatie voldoende is genezen.

Complicaties

Een van de meest voorkomende complicaties van een kaakfractuur is infectie. De zenuw van de onderlip en het gebit kan bij een fractuur zijn beschadigd, wat volledige gevoelloosheid als gevolg kan hebben. Een tand kan los gaan zitten en daarna uitvallen als er te veel kracht op de tand wordt uitgeoefend tijdens IMF. Overige complicaties zijn: niet vastgroeien, waarbij de fractuur niet volledig of te langzaam geneest, of slecht vastgroeien, waarbij het bot in een afwijkende stand geneest, wat leidt tot misvorming. Ook functioneert het kaakgewricht misschien niet meer goed. Fixatiehulpmiddelen kunnen geïnfecteerd raken en moeten dan onmiddellijk worden verwijderd.

Voorzorgsmaatregelen

Een onderkaakfractuur kan soms worden voorkomen door bepaalde veiligheidsmaatregelen in acht te nemen, zoals het dragen van veiligheidsriemen tijdens het autorijden en het hoofd en de kaak te beschermen met bijvoorbeeld een helm of mondbeschermer tijdens contactsporten.

 

 

 

 

Andere behandelingen Aangezichtchirurgie